terug naar consultterug naar poetry
 
Priatnov's column januari 2017

De Faun
.
Daar stond ie weer, de Faun, een brandweerauto, die ooit in Dordrecht dienst deed, maar nu staat te pronken in PIT Almere. Ik was voor een symposium in veiligheidsmuseum PIT. Het deed me goed de wagen weer te zien.
Het voertuig stamt uit 1931 (of uit 1930).
De naam heeft helaas niets te maken met een wezen dat het onderlichaam van een geit en het bovenlichaam van een mens heeft. Hoewel dat wel tot de verbeelding spreekt. Faunen zijn zachtaardige wezens, die graag muziek maken, dansen en feestvieren. Ze leefden lang onopgemerkt diep in de bossen, maar met het toenemen van het aantal mensen kwamen ze in het gedrang.
Volgens de overlevering leven ze nog steeds, maar ze houden zich gedeisd.
Zachtaardigheid is een eigenschap die nog heel veel voorkomt bij brandweerlieden, dus er is een relatie.

De naam komt van de FAUN Werke, een fabriek in Ansbach en later in Neurenberg, een Fahrzeugbau-Unternehmen. FA van Fahrzeug en UN van Unternehmen dus.

Het is een tamelijk klein voertuig, zoals dat toen gebruikelijk was, met een ladder bovenop en banken aan beide kanten waarop de brandweerlieden konden meerijden. Een mooie compacte auto.

Ik kreeg met het voertuig te maken toen ik in 2009 werkte voor het Nationaal Brandweermuseum in Hellevoetsluis, waar het toen in de vaste opstelling stond. We organiseerden daar een weekend, gewijd aan de "Buytinkbrand" in Dordrecht. In 1982 was er een grote brand in de meubelzaak van Buytink, die gevestigd was in panden aan de Voorstraat en aan het Bagijnhof. Die panden waren met elkaar verbonden via de achterzijde. Het was een ingewikkeld complex van in de loop der jaren bijgebouwde onderdelen. Die brand vereiste grote inzet van de brandweer en maakte grote indruk op de Dordtse bevolking. RTV Dordrecht heeft er een film over gemaakt die op YouTube te zien is. (de moeite waard om te bekijken)

De aanwezigheid van de Faun, een beroemde Dordtse autospuit, was een goeie reden om aan de brand aandacht te besteden. Er zijn ooggetuigen geweest, we hebben de film vertoond, maar het mooiste was een onverwachte bezoeker.

Ik stond bij de ingang de bezoekers welkom te heten. Er kwam een kleine bejaarde man op me af die vroeg of ik de directeur was. Dan had hij iets voor me. Hij liep terug naar zijn auto en bracht een plastic tasje mee. "Ik denk dat u dit wel leuk zult vinden" zei hij en hij haalde een koperen bel tevoorschijn. "Die stond bij mij thuis. Toen er een zwaailicht op de Faun moest komen wilde men de bel weggooien. Ik heb toen gezegd, geef maar aan mij, ik bewaar hem wel. Maar toen ik las dat u de Buytinkbrand ging herdenken en de Faun er ook bij was dacht ik: ik ga de bel brengen. Ik schenk hem nu aan het museum."

Het was al een mooie dag, met brandweerlieden-ooggetuigen zoals Piet Megens en Bram Zijderveld, maar met de schenking van de bel kon het niet meer stuk.
Helaas is de bel nu niet meer op de Faun in het PIT, omdat de jeugd er voortdurend mee aan het spelen was. Dat was teveel van het goede. De bel is dus nog in het museum, maar achter de schermen.
.